Renovatie van een betonnen woonboot uit de Tweede Wereldoorlog, nr. 5 van 5
Een woonboot slopen (en je zenuwen)
Lees aflevering 1, aflevering 2, aflevering 3 en aflevering 4
Na de complete make-over van het onderste dek van onze betonnen bak, was het tijd om het bovenste dek te doen. De belangrijkste vraag was: strippen van de bestaande muren en het dak, of helemaal doorpakken en het hele ding afbreken? We kozen voor de laatste optie en besloten'full monty'te gaan en de bovenste verdieping te slopen zonder de volledig gerenoveerde onderste verdieping te beschadigen. In deze blog deel ik een aantal van de meest zenuwslopende dagen van mijn leven.
Terugkijkend was het hele proces om de renovatievergunning te krijgen een fluitje van een cent. Oké, het duurde 9 maanden, 6 ontwerpen en ongeveer 286 e-mails met de Building and Housing Supervisory Service, maar uiteindelijk kreeg ons ontwerp het stempel'Goedgekeurd'. Het was het moeilijkste om je woonboot te laten slopen. Geen pijn, geen winst. Ik weet het, maar dit hele evenement heeft echt de grenzen verlegd.
Op de ochtend van Demolishing Day waren de omstandigheden perfect: geen wind en geen regen. Ik voelde me wel behoorlijk nerveus. Natuurlijk wist ik dat de betonnen bak goed dreef, maar varen op open water is een ander verhaal.
De betonnen woonboot vaart weer
Het was meer dan 60 jaar geleden dat ze voor het laatst had gevaren, en in 1953 belandde ze in de Oostelijke Haven van Amsterdam. Oorspronkelijk was het schip gebouwd om na D-Day diesel van Engeland naar Frankrijk te vervoeren om de geallieerde troepen te bevoorraden. In 1943, het jaar dat de boot werd gebouwd, had niemand ooit gedacht dat het als woonboot zou worden gebruikt. Laat staan dat een Amsterdamse kunstenaar een compleet betonnen gebouw op de originele romp zou bouwen. En laat staan dat een andere Amsterdammer (ja, dat ben ik) besloot om deze constructie van 100.000 pond weer te laten verwijderen. Dus werd het schip door de kalme wateren van Amsterdam naar de sloopplaats gesleept. Het bleek de stilte voor de storm te zijn.
Delicate brute kracht
Het begon allemaal heel subtiel, het dak werd laag voor laag afgepeld. Eerst het dakleer, daarna de isolatie, de balken en het stucwerk. Alles op een verbazingwekkend delicate manier, maar met de brute kracht van een enorme industriële graafmachine. Tot nu toe geen problemen. Maar toen moesten de muren worden afgebroken. En had ik al gezegd dat we net de hele benedenverdieping hadden gerenoveerd? De slaapkamers waren volledig gemeubileerd, de knuffels van onze peuter lagen weerloos in het ledikantje toen het geweld begon.
We hebben een grotere graafmachine nodig…
De muren zijn dikker, sterker en zwaarder dan iedereen had verwacht. Ze laten de betonnen romp gewoon niet los. De jarenlange ervaring van het sloopteam en het zware materieel maken geen indruk. De muren stonden nog overeind. Er moet een grotere graafmachine worden ingezet. De metalen snavel van de grijper grijpt de muur van de woonkamer vast en begint te kantelen. Geen beweging. De graafmachine trilt, de muur niet. De boot wordt naar beneden geduwd door de enorme druk die ze moet doorstaan. Uiteindelijk kraakt er iets en met een enorme knal stort de muur in. Even vrezen we dat het plafond van de benedenverdieping naar beneden komt. Oef, de romp lijkt nog intact.
Professionele sloop van woonboten
De uren die volgen zijn zenuwslopend. Elke keer als er een stuk muur naar beneden komt, ben ik bang dat de onderste verdieping beschadigd raakt. Maar alles gaat goed en de sloopmannen blijken de professionals te zijn die ze beweren te zijn. Na een lange, lange dag ligt de woonboot 2,5 meter lager en is er ongeveer 50.000 kilo beton, hout en puin verwijderd. Ze is ongeveer 50 centimeter omhoog gekomen en ziet er precies zo uit als ze eruit moet hebben gezien toen ze na D-Day van het Verenigd Koninkrijk naar Frankrijk werd gesleept.
Op een vreemde manier was dit ook een soort kleine D-Day, gelukkig zonder slachtoffers. Op de terugweg heb ik een beetje medelijden met het hippie-achtige gebouw dat is afgebroken. Tegelijkertijd kan ik niet wachten om te beginnen met de bouw van ons nieuwe huis voor mijn gezin. Soms moet je iets vernietigen voordat je iets kunt herbouwen en opnieuw kunt beginnen. En soms gaat dat met een grote knal…
Lees aflevering 1, aflevering 2, aflevering 3 en aflevering 4.